Xestión de expedientes: deixa de teclear datos que xa están nos teus documentos
Conectas o teu Drive, OneDrive ou o servidor do despacho unha vez. A partir de aí, cada escrito que entra trae dentro a metade da información que despois che piden encher a man. ADOIA le esa información, propóncha e ti confirmas.
O expediente non se enche: cóntase
Abres un expediente novo e tes diante un formulario. Órgano, procedemento, número de autos, NIG, contía, partes, posición procesual. 18 campos que encher antes de comezar a traballar.
E o incómodo é que todos eses datos están dentro dos documentos que acabas de recibir. Están na admisión a trámite, na demanda, na folla de encargo. Alguén xa os escribiu. E aínda así tócache volver escribilos.
Iso non é traballo de avogado. É traballo de transcribir.
Os documentos chegan ao seu sitio e o expediente complétase
Unha sentenza, un auto, unha demanda, un contrato, unha escritura, un informe pericial, o atestado dun sinistro ou a folla de encargo. ADOIA recoñece que ten diante e extrae o que ese documento contén.
De aí saen as propostas para o expediente:
- As partes, co seu papel no asunto
- O órgano, o procedemento e o número de autos
- O NIG, o número de execución e o de apelación
- A contía e os xuros
- A área xurídica e a materia
- O cliente que factura, a iguala e a quenda de oficio, desde a folla de encargo
- En sinistros: aseguradora, póliza e as datas de sinistro e denuncia
25 campos · propóñense sós
25 campos do expediente propóñense por si sós. O resto segues decidíndoo ti.
E non se inventa expedientes nin decide que asunto é novo: os expedientes ábrelos ti. O que fai ADOIA é que, unha vez aberto, deixe de ser un formulario.
Proposto non é o mesmo ca validado
Isto é o que separa unha ferramenta útil dunha que che mete un erro no expediente sen avisar.
Cada dato que ADOIA propón chega co seu nivel de certeza —alta, media ou baixa— e amósase como proposta ata que alguén o acepta ou o corrixe. Só entón pasa a validado.
Ningún campo con efecto se escribe sen que unha persoa o confirme. En cargas grandes hai aceptación por lotes, pero nunca aceptación silenciosa.
Ningunha ferramenta acerta o 100%, e a nosa tampouco. Por iso nada se escribe sen que ti o confirmes: é o que permite propoñer moito sen obrigarte a revisar o expediente enteiro por se acaso.
A cronoloxía, sen construíla
A medida que se sincronizan documentos, ADOIA constrúe a liña de tempo do asunto: que pasou, cando e con que documento se sostén cada fito.
E o mapa de relacións: quen é quen no expediente —cliente, contraparte, órgano, peritos— e como se conectan entre si.
As dúas xéranse soas. Non hai que mantelas.
Para que serve na práctica: cando volves a un asunto 3 semanas despois, non tes que abrir o cartafol e reler a admisión a trámite para lembrarte de que xulgado che tocou.
Preguntas frecuentes
Non. Conectas o teu repositorio, os documentos sincronízanse e ADOIA propón os campos que pode ler deles. Confirmas o que estea ben e corrixes o que non.
Non. Conectas Google Drive, SharePoint, OneDrive ou o servidor do despacho unha vez, e a partir de aí sincronízase por si só todo o que engadas nos teus cartafoles habituais. Tamén podes subir un documento solto se o necesitas.
Nada queda escrito sen a túa confirmación. Cada proposta vén co seu nivel de certeza e corríxese cun clic. Os campos con efecto non admiten aceptación silenciosa.
Si, e tamén o mapa de relacións entre as partes. Actualízanse a medida que entran documentos, sen que teñas que mantelos.
Si. Hai un catálogo base e o despacho pode engadir os seus propios valores.
Próbao cun expediente real
Conecta o cartafol dun asunto que xa teñas e mira canto se completa por si só.
Proba guiada de 15 días · Sen tarxeta · Sen permanencia